Πριν χιλιάδες χρόνια υπήρχαν οι άνθρωποι που έλεγαν ιστορίες στην ύπαιθρο μπροστά από μια φωτιά ! Τα παιδιά μαζευόντουσαν και ζούσαν για λίγο φανταστικούς κόσμους! Ο μύθος λέει ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν τόση επιρροή στους ανθρώπους ώστε πολλές φορές δημιουργούσαν μέσα από της ιστορίες τους ένα νέο κόσμο μια νέα πραγματικότητα!Τους ονόμαζαν "Αυτοί που λένε ιστορίες" (Storytellers) .Υπήρχε έμφαση στο νόημα ιστορία , αυτός που ήταν καλός στο να την πει είχε σχεδόν την θέση του μάγου, η ιστορία ειπωμένη με κατάλληλο τρόπο είναι μια πράξη μαγείας!
Ο ήχος ίσως ,η χροιά , η έμπνευση , η αλληγορία ,το πλέξιμο των ιδεών σε ένα ιστό νόησης διαφορετικής από αυτήν που μπορούσαν να έχουν οι άνθρωποι ! Ένα μαγικό μονοπάτι που εξελισσόταν μέσα στην συνείδηση ,αυτήν που αλλάζει την πραγματικότητα!
Τα χρόνια πέρασαν και οι άνθρωποι εξελίχτηκαν άλλα κάτι είχε στοιχειώσει την ιστορία ! Τώρα πια δεν ήταν ιστορίες άλλα μικρές μαγκανιες , μικρές επικλήσεις ,μαγικές λέξεις δύναμης ,μικρές προσευχές ,ένα ξεμάτιασμα ,ένα μαντρα , πάντα με τον ίδιο σκελετό το κατασκεύασμα !Ήχος ,νόημα ,συνείδηση ,επιβολή !
Πέρασαν ακόμα περισσότερα χρονιά και κάποιοι θέλησαν να αλλάξουν την δύναμη , να αλλοιώσουν την μνήμη , να κάνουν τον άνθρωπο να ξεχάσει ! Να ξεχάσει τον ψίθυρο της φύσης , να σταματήσει να πιστεύει στα ξωτικά ,να σταματήσει να βλέπει νεράιδες !
Από τους ανθρώπους που έλεγαν ιστορίες περάσαμε στο Αμπρακαταμπρα των κινουμένων σχεδίων! Περάσαμε στην αντίληψη ενός μηχανιστικού μοντέλου και γελειοποιησαμε μέρα με την ημέρα την συνείδηση , την αρχαία συνείδηση!
Σωστό η λάθος κανένας δεν μπορεί πραγματικά να πει μιας και σήμερα εμείς δεν γνωρίζουμε αν σε 500 χρόνια μας ονομάσουν σαν την ιστορική περίοδο ενός μηχανιστικού μεσαίωνα!
Άλλα ο σκελετός ακόμα υπάρχει και σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι κρυμμένοι που το Αμπρακατμπρα τους λειτουργεί μια χαρά! Είναι σαν ένα είδος ανθρώπων να επέλεξε να κρατήσει την δύναμη μακριά από τους άλλους !Να την κρύψουν μέσα στον μανδύα γελοιότητας που της φόρεσαν!!
Κάθε φορά που ένας δράκος ξεφυσουσε ,μέσα στο μυαλό ενός παιδιού γεννιόταν ένας ήρωας! Κάθε φορά που μια νεράιδα έκλαιγε, γεννιόταν ένας βοηθός ,ένας υπηρέτης του αδύναμου! Όπως ένας καθρέφτης δείχνει τα πράγματα ανάποδα έτσι και οι λέξεις μπορούν να λειτουργήσουν μέσα μας! Άλλο να πουν άλλο να δημιουργήσουν!
Σαν να υπάρχει δηλαδή ένα πεδίο από ήχους ,από ιστορία ,από σύνδεση νοήματος ,σαν να υφαινεις μια διαφορετική βελόνια στο χαλί της πραγματικότητας! Τι είναι αυτό που μπορεί να συνδέει την πραγματικότητα σου με την δική μου; Η κοινή αντίληψη των ήχων ως ένα συγκεκριμένο νόημά!
Αν έχουμε διαφορετική αντίληψη των ηχώ-νοημάτων τότε έχουμε και διαφορετική πραγματικότητα ! Ποιος ζει όμως στην αληθινή πραγματικότητα; Μάλλον κάνεις , μάλλον μόνο ο ήχος!
Σήμερα πια που το αμπρακατμπρα δεν μπορεί να μου θυμίσει-ξυπνήσει κάστρα και ιππότες που τρέχουν να ξεφύγουν από της φλόγες ενός δράκου! Σήμερα που τα πάντα είναι ντυμένα με εγώ και όχι με ολοκλήρωση ! Σήμερα που ο κόσμος επέλεξε να κλείσει τα αυτιά του στους ψιθύρους του είναι του ,επέλεξα να ζήσω σαν να μην είμαι από εδώ !
Επέλεξα να κοιτάξω την ιστορία , όχι όμως αυτή που αντιλαμβάνεσαι σαν νόημα εσύ όταν ακούς τον ήχο ιστορία άλλα την ιστορία που ονόμασα και αποδέχθηκα εγώ σαν νόημα!
Κοιτάζω έξω από το παράθυρο μου και βλέπω τα δέντρα ,τα βουνα,τον αέρα και τα βλέπω σαν ιστορία ! Οι ήχοι που έρχονται στα αυτιά μου από το εξωτερικό περιβάλλον είναι ιστορία , τα συναισθήματα και οι συνειρμοί μου είναι ιστορία ! Είναι η ιστορία του τώρα , ο κώδικας που χρησιμοποιεί η Ζωή για να μου δείξει το ολογραφημα της ! Αν αφαιρουσα ένα δένδρο από την οπτική μου γωνία θα άλλαζε όλη η σημερινή ιστορία ! Όπως αν αφαιρέσεις από ένα κώδικα μιας γλωσσας προγραμματισμού θα καταστραφεί όλο το οικοδόμημα !
Αυτές οι λέξεις που διαβάζεις δεν είναι ιστορία , η πραγματική ιστορία είναι ο τρόπος που δημιουργούνται! Αυτό που τώρα διαβάζεις είναι η κορυφή , η επιφάνεια , το χιλιοστό της πραγματικής ιστορίας !
Για τίποτα δεν μπορούμε να πούμε ότι ξέρω την ιστορία ,την αληθινή ιστορία μιας και ένα κομματάκι να μας ξεφύγει το οικοδόμημα είναι τελείως διαφορετικό! Άλλα σίγουρα αυτό που ξέρουμε είναι η δική μας ιστορία ,η δική μας πραγματικότητα!
Ο σκελετός είναι πάντα εδώ , ήχος ,νόημα , συμβασει νοήματος , δική μας αλήθεια ,δική μας πραγματικότητα ...άλλα όχι η πραγματικότητα κάθε αυτή ...γιατί κάθε αυτή είναι μόνο η ιστορία ολόκληρη!
Πήγα σε ένα καθρέφτη με ένα χαρτόνι που πάνω είχα γράψει STRANGER ΕΙΣΑΙ Μ@Λ@Κ@Σ
Διάβασα ΣΑΚΑΛΑΜ ΙΑΣΙΕ REGNARTS ...άλλα και εδώ που προσπαθώ να το γράψω πάλι δεν μπορώ να στο δείξω όπως το είδα , θέλω να στο γράψω ειλικρινά άλλα δεν μπορώ να σου γράψω ανάποδα το Σ η το R ... Εσύ που πρέπει τώρα χαίρεσαι , θα γράψεις πολλά στα σχόλια και αυτό είναι το όλο που θα πάρεις από όλο αυτό που σου δείχνω ,η δική σου πραγματικότητα θα νικήσει την ιστορία άλλα δεν θα νικήσει ποτέ τον καθρέφτη!
Σε αυτήν την σελίδα που διαβάζεις υπάρχουν πολλές περισσότερες πληροφορίες από όσες νομίζεις ότι υπάρχουν ! Εδώ είναι ένας αντιστραμμενος καθρέφτης πάνω σου !
Αν σου έγραφα 010 011 010 100 001 111 011 000 000 101 011 001 010 011 001 000 001 110 000 101 010 010 001 111 011 001 ίσως ξύπναγα τον μικρο ερευνητή μέσα σου ,ίσως να κατάφερνα να σου δείξω ότι δεν είμαι εγώ αυτός που σου λέει την ιστορία ,δεν είμαι εγώ αυτός που σε ενοχλεί !
Και εσύ είσαι ένας καθρέφτης , το μυαλό σου δέχεται οπτικά αντιστραμμενα σήματα και από αυτά ξεχωρίζεις και δημιουργείς την πραγματικότητα ! Τις περισσότερες φορές ηθελημένα αφήνεις κάποια φωτεινά σήματα να καταπέσουν γιατί δεν θες να αντιμετωπίσεις την φασαρία στο μυαλό σου αν δεις κάτι που δεν παει καλά με το ολόγραμμα! θΕς από τεμπελιά θες από φόβο ,δεν θες να ξεφύγεις ούτε ένα εκατοστό από την βολική σου πραγματικότητα!
Από την άλλη εγώ επέλεξα να ζω σαν να μην είμαι από εδώ , επέλεξα να θέλω να σπάσω των κωδικα ,πως λοιπόν θα ηταν ΠΟΤΕ δυνατόν εγώ και συ να μπορούμε να έχουμε κοινές συμβάσεις αλήθειας!
Επειδή λοιπόν ούτε εγώ άλλα ούτε και εσύ γνωρίζεις όλη την ιστορία-αλήθεια τι λες σαν άνθρωποι να συμφωνήσουμε σε κάτι ; Και οι δυο είμαστε χαζοί και μικροί και σίγουρα και οι δυο που και που τρελοί !
Και επειδή τίποτα δεν διαρκεί ούτε η Νίκη ούτε η Ηττα να δώσουμε τα χέρια ..σαν αγαπημένοι φίλοι ..και να γελάσουμε για όλα όσα δεν είδαμε από την πραγματική ιστορία! ....
.....και η μαύρη μάγισσα γύρισε και κοίταξε με κακία ,δεν είναι απολογία αυτή ...μας κοροϊδεύει ο καμπούρης!! Σήκωσε το αριστερό της χέρι και έκραξε Αμπρακαταμπρα να γίνεις ένας παράξενος για πάντα ....
Αλήθεια σας λέω δεν φταίω εγώ ..άπλα είμαι ένας μαγεμένος ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ...είπε ο καμπούρης στο δικαστήριο του!!!! Και όλοι οι άλλοι γελούσαν με την καμπούρα του... 3763 χρονιά δράκου. Στην Πόλη καμπουραν ..δικαστήριο περί αδυνάτου καμπούρη ...!!
Stranger ...Αμπρακαταμπρα !!

Social Plugin