Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις. Μπορεί στα τέλη του 2019 να καρατομήθηκαν 24 εργαζόμενοι της Τράπεζας Πειραιώς. Μπορεί να υπήρχε ο σχεδιασμός για βίαιο «εξανδραποδισμό» τραπεζοϋπαλλήλων της Πειραιώς με κατεύθυνση την Intrum. Μπορεί η Άννα Στρατινάκη να ανέλαβε τον ρόλο του «καταπιεστή» απέναντι στους 150 τραπεζοϋπαλλήλους. Όμως όλα αυτά δεν εμπόδισαν τους συνδαιτυμόνες, την ισόβια γενική γραμματέα Εργασίας Άννα Στρατινάκη, τον ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο, τον τότε πρόεδρο της ΟΤΟΕ Σταύρο Κούκο (με θητεία την περίοδο 2006- 2021) και τον πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής Πειραιώς (ΣΕΤΑΠ) Παναγιώτη Αδαμόπουλο που κατήλθε στον πολιτικό στίβο το 2023 κάτω από τη σημαία του ΠΑΣΟΚ, να τρωγοπίνουν κοιτώντας χαμογελαστοί τον φακό.
Η παρέα των εκ του ΠΑΣΟΚ προερχομένων στελεχών βρέθηκε με αφορμή την κοπή της πίτας του ΣΕΤΑΠ στα μέσα Ιανουαρίου 2020 και βέβαια έκατσαν στο ίδιο τραπέζι. Άλλωστε ο καθένας με τον τρόπο του είχε συμβάλει στα όσα έπραξε η Τράπεζα Πειραιώς με τους «ανεπιθύμητους» που δεν χωρούσαν στο μισθολόγιο…
Το «χρονικό του τρόμου»: Όταν το υπουργείο έγινε «παράρτημα» της τράπεζας
Εκείνο τον Δεκέμβρη του 2019, η Τράπεζα Πειραιώς επιχείρησε και τελικά πέτυχε με την αγαστή συνεργασία της Άννας Στρατινάκη να στείλει 150 στελέχη της στην Intrum. Τι κι αν άλλα έλεγαν οι επιχειρησιακές συμβάσεις; Η Πειραιώς τους «εξανδραποδισμένους» τους έθεσε σε αναγκαστική άδεια τριών μηνών με τη διοίκηση να ισχυρίζεται ότι «δεν χωράνε στο μισθολόγιο».
Η σφοδρή αντίθεσή τους έφερε στις 4 Δεκεμβρίου 2019 την απόλυση των προαναφερόμενων 24. Οι «εξανδραποδισμένοι» θεώρησαν ότι θα έβρισκαν αποκούμπι στην «προστασία» της ισόβιας γενικής γραμματέως. Όμως η Άννα Στρατινάκη είχε άλλα σχέδια. Ήταν μια καλοστημένη επιχείρηση εξόντωσης, με την Άννα Στρατινάκη να κρατά την μπαγκέτα του «μαέστρου» σε μια ορχήστρα που έπαιζε το πένθιμο εμβατήριο των εργασιακών δικαιωμάτων.
Η ιστορία ξεκινά μετά τις 24 πολυσυζητημένες απολύσεις στην Τράπεζα Πειραιώς στις 4 Δεκεμβρίου 2019. Ο ρόλος της δεν περιορίστηκε σε αυτόν του διαιτητή. Αντίθετα, λειτούργησε σαν πολιορκητικός κριός. Το ζουμί βρίσκεται στην πρώτη συμφιλιωτική συνάντηση που έγινε στις 5 Δεκεμβρίου 2019. Σε μια τριμερή διαδικασία που υποτίθεται ότι θα έφερνε τη συμφιλίωση αποκαλύφθηκε το βάθος της διαπλοκής. Η εκπρόσωπος της διοίκησης της Πειραιώς, χωρίς περιστροφές, πέταξε τη «βόμβα»: ισχυρίστηκε την ύπαρξη παρασκηνιακής συμφωνίας με την τότε ηγεσία της ΟΤΟΕ (υπό τον Σταύρο Κούκο) και τα σωματεία Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Πειραιώς (ΣΕΤΠ) και ΣΕΤΑΠ. «Υπογράψαμε την οικειοθελή μετακίνηση, αλλά με διαβεβαιώσατε ότι θα έρθουν όλοι» φέρεται να είπε, αφήνοντας εμβρόντητους τους παριστάμενους. Μπορεί ο Στ. Κούκος να διέψευσε δημόσια τον ισχυρισμό, όμως η ζημιά είχε γίνει.
Η αίσθηση ότι το παιχνίδι ήταν «μιλημένο» πλανιόταν βαριά στην ατμόσφαιρα. Και στη μέση όλων αυτών η Άννα Στρατινάκη, αντί να ελέγξει την τράπεζα για την τήρηση της νομιμότητας, πίεζε τους εργαζόμενους να υποκύψουν. Κατά τη διάρκεια της τρίτης τριμερούς συμφιλιωτικής συνάντησης που έγινε στις 18 Δεκεμβρίου 2019 ανέφερε ότι θέλει να δει έναν έναν τους εργαζόμενους. Ναι, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η Άννα Στρατινάκη από τις 20 Δεκεμβρίου 2019 έως τις αρχές Ιανουαρίου 2020 είδε σχεδόν 150 εργαζομένους σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις που γίνονταν ακόμη και στις 03:00 τα ξημερώματα. Στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις οι πιέσεις ξεπέρασαν κάθε όριο.
Η «συμφωνία» που έγινε κουρελόχαρτο και οι σοκαριστικοί διάλογοι
Η πίεση δεν ήταν απλώς ψυχολογική· άγγιξε τα όρια της ψυχικής εξόντωσης. Υπάρχουν καταγεγραμμένες αναφορές για τραπεζοϋπάλληλο που, λυγίζοντας υπό το βάρος του εκβιασμού για μετάθεση, απείλησε να βάλει τέλος στη ζωή του πηδώντας από το παράθυρο αν δεν παρέμενε στην Αθήνα.
Σε αυτές τις κατ’ ιδίαν συναντήσεις έγιναν «πράγματα και θάματα». Σε τραπεζοϋπάλληλο με καταγωγή από τη Ρόδο η απάντησή της ήταν: «Να πάει σε υπουργό να του μιλήσει για να λυθεί το θέμα του». Σε άλλη περίπτωση, εργαζόμενος πιέστηκε να δεχτεί μετάθεση στο Ηράκλειο με τη διαβεβαίωση ότι η ίδια θα μεσολαβούσε ώστε ο σύζυγός της, δημόσιος υπάλληλος, να μετατεθεί επίσης εκεί.
Έβγαλε το προσωπείο
Τίποτα όμως δεν περιγράφει την κατάσταση καλύτερα από τη συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία εργαζομένου για τα όσα διαδραματίστηκαν τα ξημερώματα της 2ας Ιανουαρίου 2020. Οι εργαζόμενοι έφτασαν στο υπουργείο ελπίζοντας στο αυτονόητο: ότι η συμφωνία Πειραιώς – ΟΤΟΕ – ΣΕΤΠ θα γινόταν σεβαστή. Πίστευαν ότι το κράτος ήταν εκεί για να εγγυηθεί την εθελοντική μετάβαση και όχι τον καταναγκασμό. Διαψεύστηκαν.
Η εικόνα στο γραφείο της Άννας Στρατινάκη θύμιζε περισσότερο κονκλάβιο παρά δημόσια υπηρεσία. Και μετά τα κεράσματα και τα… ουίσκι έπεσε η μάσκα. Η γενική γραμματέας, κοιτώντας τους εργαζόμενους στα μάτια, τους ανακοίνωσε κυνικά: «Η συμφωνία δεν αφορά εσάς. Θα κάνετε ό,τι σας λέει η τράπεζα. Εθελουσία ή ξεσπίτωμα». Οι λύσεις που πρότεινε η Άννα Στρατινάκη δεν ήταν θεσμικές, ήταν ρουσφετολογικές και βαθιά προσβλητικές, ήταν «σκύλευση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».
Η Άννα Στρατινάκη μπορεί να θεωρεί εκείνη την περίοδο ως ακόμη ένα κεφάλαιο στο βιογραφικό της, αλλά για εκατοντάδες οικογένειες αποτελεί μια μαύρη σελίδα αδικίας. Η ιστορία της Intrum και της Τράπεζας Πειραιώς οφείλει να διδάσκεται ως παράδειγμα προς αποφυγήν, με την Άννα Στρατινάκη να κατέχει περίοπτη θέση στο κάδρο των ευθυνών. Λίγες μέρες μετά την «επιτυχία» στη διαχείριση της κρίσης εμφανίστηκε στην κοπή της πίτας του ΣΕΤΑΠ. Τζ.Ρ
Social Plugin